به فرزندش محمد بن حنفيه فرمود : پسرم ! از تهيدستى بر تو مىترسم ، از آن به خداوند پناه ببر ، چرا كه تهيدستى دين را ناقص و عقل را سرگردان مىكند و پديد آورندهء دشمنى است . نيازهاى مادّى ، افراد جامعه را ترسو و چاپلوس بار مىآورد و بزه‌كارى و فساد اخلاقى را در اجتماع رواج مىدهد . اخلاق را سست و درهاى سيه روزى را به روى انسان باز مىكند و اين جامعه دچار عذاب و بلا مىشود . و هرگاه تهيدستى در جامعه عادى شود ؛ مرگ بدتر اتفاق مىافتد . امام على عليه السلام مىفرمايد : الفَقْرُ الْمُوتُ الاكْبَرُ . « 1 » تهيدستى ، مرگ بزرگتر است . فقر و فخر پيغمبر اسلام صلى الله عليه و آله و اما معناى ديگر فقر اين است كه فقر ، فقر اجتماعى و مادّى نيست ، بلكه فنا شدن در مبدأ هستى و بستگى مطلق و دريافت فيض نور از غنى مطلق است . و اين فقرى بود كه پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله بر آن مىباليد و مىفرمود : الْفَقْرُ فَخْرِى وَبِهِ افْتَخِرُ عَلى سائر الأنبياء . « 2 » فقر افتخار من است و من به آن بر همه پيامبران مىبالم . و اين همان فقرى است كه خداوند در قرآن مىفرمايد : يَا أَيُّهَا النَّاسُ أَنتُمُ الْفُقَرَاءُ إِلَى اللَّهَ وَاللَّهُ هُوَ الْغَنِيُّ الْحَمِيدُ » « 3 »

--> ( 1 ) - نهج البلاغه : حكمت 319 . ( 2 ) - نهج البلاغه : حكمت 163 . ( 3 ) - بحار الأنوار : 69 / 33 ، باب 94 ؛ مستدرك الوسائل : 11 / 173 ، باب 4 ، حديث 1267 ؛ عوالى اللآلى : 1 / 39 ، فصل 4 ، حديث 38 .